Περί Τροφίμων Oyster και Πολιτισμού
Καταρχάς, επιτρέψτε μου να δηλώσω - Λατρεύω τα τρόφιμα και εγώ αγαπώ τα ταξίδια! Θα μπορούσα να φλυαρία για αυτά τα θέματα όλη την ημέρα. Αλλά τόσοι πολλοί ταλαντούχοι bloggers υπάρχουν που σκέφτηκα ότι θα αφήσει αυτά τα θέματα με τα χέρια τους, να - αλλά ποτέ μην λες ποτέ. Αντ 'αυτού, θέλω να επικεντρωθεί στον τρόπο με τον πολιτισμό και τις παραδόσεις τους κάνουν για μια πιο πλούσια εμπειρία κατά την τραπεζαρία, ταξίδια, ή απλά να γνωρίσουμε κάποιον από άλλη χώρα.
Όπως ένα παιδί που μεγαλώνει σε Μινεσότα, θυμάμαι σκέψης πόσο πιο εξωτική της τοπικής κινέζικο εστιατόριο σε σύγκριση με μαμά μου 's κατσαρόλα χάμπουργκερ. Τώρα που έχω αναπτύξει πιο εξελιγμένα γούστα καθώς και μια πολύ πιο απαιτητικό ουρανίσκο (ελπίζω), τώρα γνωρίζω ότι το «καστανό ρύζι», που παρασκευάζονται δεν ήταν τίποτα περισσότερο από το λευκό ρύζι γενναιόδωρα πιτσιλιστεί με τη σάλτσα σόγιας (εγώ παιδί δεν σας) - αλλά , αγόρι ήταν το εξωτικό την εποχή εκείνη.
Ή αργότερα, μετά την κατασκευή κάποιο αμυδρό εθιμοτυπία ποσό από τη δοκιμή? Ένιωθα σαν μοιράστηκα ένα μυστικό με το προσωπικό του εστιατορίου. Ήταν μεθυστική ουσία, ειδικά ως συντρόφους μου πίνακα θαυμάζεται την ικανότητά μου να πάρετε το τσάι μας ξαναγεμίζονται απλά γέρνοντας τσαγιέρα του καπακιού του , σε σύγκριση με τις προσπάθειές τους αδέξια να πιάσουν την προσοχή του προσωπικού του, καθώς darted γύρω από το εστιατόριο.
Είμαι φυσικά περίεργη, και να απολαύσετε την πρόσθετη διάσταση που πολιτισμική συνείδηση προσθέτει στην ανατίμηση των τροφίμων και τα ταξίδια? Δύο intwined δραστηριότητες. Νιώθω ότι με την παγκοσμιοποίηση, τα έθιμα και τις παραδόσεις που μας κάνουν να πάρετε την μοναδική παραβλέπονται ή θαμπή. Επιλέγοντας να διατάξει κινεζική ή ινδική κουζίνα για το γεύμα φαίνεται να κάνει το ίδιο την προσωπική σχέση με την επιλογή του κοτόπουλου ή χάμπουργκερ, και πού είναι η διασκέδαση σε αυτό;
Γιατί το όνομα της ιστοσελίδας μου μετά από μια μαλάκια;
Ήθελα ένα τρόφιμο που απολαμβάνουν σε όλο τον κόσμο που είχε θετικές υποδηλώσεις που συνδέονται με αυτό. Για μένα η επιλογή ήταν στρείδια. Στρείδια είναι ένα τρόφιμο που γνώρισε μεγάλη δημοτικότητα σε όλο τον κόσμο, και έως ότου η υπερβολική συγκομιδή, οι άνθρωποι όλων των οικονομικών στρωμάτων άρεσαν . Είναι ο προάγγελος του περιβάλλοντος - αν αρχίσουν να αναπτυχθεί μέσα σε έναν μόλις φτωχή περιοχή, ένδειξη του ένα καλό του περιβάλλοντος βελτίωση, και, αντίστροφα, τρώει τα στρείδια από λιγότερο από παρθένα νερό, δεν αποτελεί καλό οιωνό για το δείπνο.
Αντιλαμβάνομαι θα μπορούσα να έχω επιλέξει το όνομα του τυχόν ο αριθμός των τροφίμων, αλλά τι άλλο ναύλο έρχεται με τέτοια έτοιμο ενώσεις και εκφράσεις όπως:
- Ο κόσμος είναι το στρείδι μου
- Μαργαριτάρια της σοφίας
- Amour (φυσικά)
